Als gelovigen hebben we het makkelijk. Onze verantwoordelijkheid en afrekening hebben we bij de schepper van de hemelen en de aarde, de zachtaardige en welonderichtte. Wrok en haat, verongelijktheid en boosheid, het is allemaal futiel als we ons bedenken dat de grote dag eraan komt. Ook al wordt ons onrecht aangedaan, worden we geconfronteerd met achterdocht en haat, we moeten ons altijd inleven in degenen die we tegenover ons hebben. Grote kans dat ze niks weten, dat ze een verkeerd beeld hebben, opgestookt zijn. Of dat hun persoonlijke situatie vol leed zit en dat ze het op de mensen om hun heen afreageren. Wij hebben de beste helper, meer hebben we niet nodig om stijlvol te kunnen blijven en daardoor een onweerstaanbare aantrekkingskracht te hebben op onze omgeving. Allah ﷻ swta zegt:
Wij zijn jou vriend in het wereldse leven en in het Hiernamaals. Daar zullen jullie alles hebben wat" jullie hart wenst, en daarin zullen jullie (alles) hebben waar jullie om vragen. Als een ontvangst van de Vergevingsgezinde, de Genadevolle.” En wiens woord is beter dan dat van hem die oproept tot Allah en goede daden verricht, en zegt: “Ik ben één van de moslims.” De goede daad en de slechte daad kunnen niet gelijk zijn. Vervang het kwade met wat beter is, en dan zal degene met wie je in vijandschap leefde je beste vriend worden.
We volgen daarmee natuurlijk het voorbeeld van de beste der creatie, de meest edelmoedige persoon die ooit op de aarde heeft rondgelopen, onze geliefde boodschapper Mohammed.ﷺ Tijdens de periode dat Hij ﷺ in Medina het leiderschap had lag er grote nadruk op het samenbrengen van de verschillende stammen op het Arabische schiereiland. Zo werd ook Thumamah rah, de baas van één van de machtigste naties, uitgenodigd tot de islam. Zijn hart was echter nog hard en hij weigerde en vervloekte de boodschapper Mohammed ﷺ. Hij vermoorde een groep van de metgezellen om zijn woorden kracht bij te zetten. Toen hij later onderweg was naar Mekka om Umrah te verrichten werd hij in de buurt van Medina door een groep metgezellen onderschept en naar de moskee gebracht. Toen de boodschapper Mohammed ﷺ hem van een afstand herkende gaf hij opdracht aan zijn huisgenoten het beste eten voor hem te maken. Pas nadat hij goed verzorgd was benaderde de boodschapper ﷺ Thumamah en vroeg: Wat heb je ons te zeggen? Thumamah antwoorde: Als je me wil vermoorden als wraak dood je iemand met adelijk bloed en als je me wil vergeven zal ik dankbaar zijn. Als je daar geld voor wil krijg je dat.
De boodschapper Mohammed ﷺliet hem twee dagen vastgebonden aan een paal in de moskee achter, hem onderwijl goed voedend. Daarna vroeg hij weer of hij iets te zeggen had. Thumamah antwoorde hetzelfde en de boodschapper Mohammed saws gaf opdracht hem te bevrijden. Nadat Thumamah weg gereden was stopte hij aan de grens van Medina om zich te verfrissen en keerde terug naar de moskee. Toen hij voor de aanwezigen en de boodschapper Mohammed ﷺ stond verklaarde hij dat er geen God was dan Allah en dat Mohammed zijn boodschapper is.
Zijn goede verzorging en het getuige zijn van de onderlinge sfeer bij de Moslims hadden zijn hart verzacht en hem overtuigt dat hij graag tot deze gemeenschap wilde behoren. Vanaf dat moment zouden hij en zijn stam waardevolle partners worden. Moge Allah swta ons inzicht en wijsheid schenken.