Eén van de belangrijkste dingen die ons onderscheid van de rest van de mensheid, is onze liefde voor de beste der creatie, de laatste boodschapper Mohammed saws. In de huidige tijd, waar niks meer heilig is en met alles de draak gestoken lijkt te mogen worden, is het voor velen moeilijk voor te stellen dat er een groep mensen is die een persoon, die al lang geleden gestorven en begraven is, toch meer lief heeft dan zijn eigen familie. Dat moderne mensen met hoge opleidingen en goede banen alles wat er over de boodschapper Mohammed saws overgeleverd is zonder twijfel aannemen. Volwassen mannen barsten in huilen uit als ze zich verdiepen in het leven van de meest zachtaardige persoon die ooit geleefd heeft en proberen hem in alles na te doen, ondanks dat de profeet Mohammed saws in een hele andere tijd en op een hele andere plek leefde. Dat is de bijzondere liefde die Allah swta bij de gelovigen in hun hart besloten heeft. Hij stuurde een boodschapper, zachtaardig, vriendelijk, nederig, nobel enz. enz., met alle kwaliteiten die mensen met een goed hart aanspreken. In zijn nabijheid leefde de metgezellen op en de boodschapper Mohammed saws haalde het beste in ze boven. Hun liefde voor de boodschapper Mohammed saws was ongeëvenaard.
Zo ook Khubayb ibn ‘Adiyy. Hij werd gevangen genomen door de Qurasj en stond op het punt om geëxecuteerd te worden. De beulen probeerden hem uit zijn tent te lokken en vroegen hem: Zou je niet liever Mohammed op deze plaats hebben staan en dat jij gered wordt. Hij antwoorde echter: Bij Allah, ik zou niet willen dat ik bij mijn familie en kinderen was, in het bezit van alle wereldse gezondheid en rijkdom, terwijl de Boodschapper van Allah – vrede zij met hem – zelfs maar geprikt wordt door een doorn."
Toen zei Abū Sufyān die op dat moment nog geen moslim was: "Ik heb nog nooit iemand iemand anders zo zien liefhebben als de metgezellen van Mohammed hun Mohammed liefhebben."
Of As-Sumayrā’ bint Qays die na de Slag bij Uhud op zoek naar de Boodschapper van Allah saws nadat haar ter ore is gekomen dat hij mogelijk is gedood. Terwijl ze naar hem zoekt, krijgt ze het nieuws dat haar zonen zijn gesneuveld. En normaal gesproken is een moeder juist het meest gehecht aan haar kinderen. Maar ze blijft onberoerd en zegt alleen maar: "Wat is er met de Boodschapper van Allah – vrede zij met hem – gebeurd?" Totdat ze uiteindelijk naar hem werd gebracht. Toen ze de profeet saws uiteindelijk zag, zei ze: "O Boodschapper van Allah, elke ramp na u is onbeduidend. Het maakt me niet uit wat mij overkomt, zolang u veilig bent."
Een andere metgezel, Saʿd ibn ar-Rabīʿ stond na de slag bij Uhud op het punt stond het leven te verlaten. De Boodschapper van Allah saws – tegen zijn metgezellen na de Slag bij Uhud:
"Wie gaat voor mij op zoek naar Saʿd ibn ar-Rabīʿ? Ik wil mijn metgezellen controleren. Ik zoek Saʿd ibn ar-Rabīʿ." Een man uit de Ansār zei: "Ik zal het doen, o Boodschapper van Allah." Hij stond op en begon hem te zoeken op het slagveld, totdat hij hem vond in terwijl hij zijn laatste adem aan het uitblazen was. Hij zei tegen hem: "De Boodschapper van Allah groet je met de vredesgroet." Saʿd antwoordde: "En vrede zij met de Boodschapper van Allah." Hij vroeg: "Vertel me, ben je nog onder de levenden of behoor je al tot de doden?"
Hij zei: "Ik behoor tot de doden, het zijn nog slechts seconden voordat mijn ziel naar haar Schepper vertrekt. Maar geef de Boodschapper van Allah saws mijn vredesgroet en zeg tegen zijn metgezellen: ‘Jullie hebben geen excuus als er iets met de Profeet gebeurt terwijl jullie nog ademen’" Dit was zijn zorg terwijl hij het leven verliet – zijn metgezellen aansporen om de Profeet te beschermen, zodat niemand hem zou kunnen schaden. Moge Allah swta ons inzicht en wijsheid schenken.