Iedere week komen we naar de vrijdagpreek, maar schudt het ons ook wakker? Of slaapwandelen we als dezelfde persoon naar buiten? De geleerde Al-Fudayl ibn ‘Iyād ontmoette eens een man en vroeg hem: "Hoe oud ben je?" De man antwoordde: "Zestig jaar." Al-Fudayl zei: "Dan ben je dus al zestig jaar onderweg naar Allah, en het moment van aankomst is nabij." De man zei: "Waarlijk, wij behoren aan Allah toe en tot Hem keren wij terug." Al-Fudayl vroeg: "Weet je wat deze uitspraak betekent?" De man antwoordde: "Ja, ik weet dat ik een dienaar van Allah ben en dat ik naar Hem zal terugkeren." Al-Fudayl zei: "O mijn broeder, wie weet dat hij een dienaar van Allah is en dat hij naar Hem terug zal keren, moet ook weten dat hij op een dag voor Hem zal staan. En wie weet dat hij voor Allah zal staan, moet weten dat hij ondervraagd zal worden. En wie weet dat hij ondervraagd zal worden, moet zich voorbereiden op een antwoord." De man begon te huilen en zei: "Wat is de oplossing?" Al-Fudayl antwoordde: "Het is eenvoudig." De man vroeg: "Wat is het, moge Allah jou genadig zijn?" Al-Fudayl zei: "Verbeter wat er nog van je leven over is, dan zal Allah je vergeven voor wat voorbij is én wat nog komt. Maar als je slecht blijft handelen in wat er nog over is, dan zul je gestraft worden voor wat voorbij is én wat nog komt."
Hoeveel tijd is er al voorbijgegaan…? Hoe oud zijn we…? En hoeveel tijd hebben we nog? Het gaat er niet om hoe oud ik ben of hoeveel tijd is verstreken, maar om wat ik met mijn leven heb gedaan en hoe ik het heb doorgebracht. Heeft de boodschapper Mohammed ﷺ niet gezegd: “De voeten van een dienaar zullen op de Dag der Opstanding niet bewegen voordat hij over vier zaken wordt ondervraagd: over zijn leven en waaraan hij het heeft besteed, over zijn jeugd en waaraan hij die heeft versleten, over zijn kennis en wat hij ermee heeft gedaan, en over zijn bezit: waar hij het vandaan heeft en waaraan hij het heeft uitgegeven.”
Het leven dat bedoeld was om in gehoorzaamheid aan Allah door te brengen — maar helaas hebben wij het vaak verspild in achteloosheid, vermaak en spel, behalve wie Allah genade heeft geschonken. Het leven dat slechts een doorgang en een brug is naar het Hiernamaals,
maar wij hebben het tot een vaste verblijfplaats gemaakt. Wij raakten verstrikt in zijn vergankelijke genoegens en begeerten, afgeleid, spelend, onachtzaam.
Wij zijn het doel vergeten — of deden alsof we het vergeten waren — waarvoor wij geschapen zijn: de aanbidding. Maar wat is nou eigenlijk die aanbidding? Aanbidding is de volledige nederigheid en overgave aan Allah, de Verhevene. Shaykh Ibn Taymiyyah (moge Allah hem genadig zijn) definieerde aanbidding als: “Een allesomvattende term voor alles wat Allah liefheeft en behaagt, aan woorden en daden, uiterlijk en innerlijk.” Een vriendelijke lach, een handreiking, hulp aan de zwakkeren in de samenleving, een bezoek aan de eenzamen. Dat is wat Allah swta ons opdraagt. O jij die achteloos bent tegenover het doel waarvoor je bent geschapen, word wakker; het moment van vertrek nadert en jij bent nog niet waakzaam genoeg. Als je de verschrikking van de Dag der Opstanding werkelijk kende,
zou je vluchten van familie en alles wat je lief is.
Moge Allah swta ons inzicht en wijsheid schenken.